Verzuim verzekerd; Een analyse van de verzuimverzekeringsgraad onder werkgevers

Onderzoek
Werkgevers zijn wettelijk verplicht om gedurende de eerste twee ziektejaren het loon van een zieke werknemer (gedeeltelijk) door te betalen en zich samen met de werknemer in te spannen voor re-integratie. Veel werkgevers ervaren deze loondoorbetalingsplicht en de bijbehorende verplichtingen als bewerkelijk en kostbaar, met name bij langdurig ziekteverzuim. Om deze risico’s af te dekken kunnen werkgevers een verzuimverzekering afsluiten. Het aanbod varieert van verzekeringen die uitsluitend het financiële risico dekken tot de MKB-verzuimontzorgverzekering, die naast loondoorbetaling ook ondersteuning biedt bij re-integratie en administratieve verplichtingen. 

In opdracht van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW) onderzocht SEO Economisch Onderzoek de huidige verzuimverzekeringsgraad in Nederland. Daarbij is specifiek gekeken naar de rol van de MKB-verzuimontzorgverzekering bij het ontzorgen van werkgevers. Het onderzoek biedt daarnaast inzicht in de dekking van verzuimverzekeringen, de redenen van werkgevers om zich wel of niet te verzekeren, hun ervaringen met deze verzekeringen en hun behoeften en voorkeuren ten aanzien van het aanbod. 

Resultaten
De belangrijkste bevindingen uit het onderzoek zijn: 

• Verzuimverzekeringsgraad: De totale gewogen verzuimverzekeringsgraad bedraagt 60 procent. Bekeken vanuit het aantal werknemers valt 70 procent van de werknemers onder een verzekerde werkgever. Voor werkgevers met circa 50 of minder werknemers ligt de verzekeringsgraad hoger, rond de 70 procent. Bij werkgevers met 5 tot 50 werknemers loopt dit op tot 75 à 85 procent. De verzekeringsgraad onder de kleinste werkgevers is met circa 44 procent duidelijk lager. 

• Verschillen naar omvang: De lagere verzekeringsgraad onder kleine werkgevers hangt samen met verschillen in personeelsbestand, risicoperceptie en risicobereidheid. Kleine werkgevers hebben vaker werknemers met beperkte contractomvang en beschouwen het financiële risico van ziekteverzuim daardoor vaker als acceptabel. 

• Redenen om niet te verzekeren: Werkgevers die geen verzuimverzekering afsluiten vinden de premie vaak te hoog in verhouding tot het verwachte verzuim. Met name grotere werkgevers geven aan het risico zelf te kunnen dragen en voldoende expertise in huis te hebben. Kleine werkgevers verwachten vaak geen langdurig verzuim en vertrouwen op hun kennis van het personeel. 

• Redenen om wel te verzekeren: Werkgevers die zich wel verzekeren doen dit vooral omdat zij het financiële risico niet zelf kunnen dragen en behoefte hebben aan rust en zekerheid. Dit geldt in het bijzonder voor kleinere werkgevers. 

• MKB-verzuimontzorgverzekering: Ongeveer 15 procent van de verzekerde werkgevers met maximaal 50 werknemers heeft een MKB-verzuimontzorgverzekering. Het aantal van deze verzekeringen groeit sneller dan het aantal conventionele verzuimverzekeringen. Werkgevers met een MKB-verzuimontzorgverzekering ervaren niet significant meer ontzorging dan werkgevers met een verzuimverzekering met begeleiding, maar geven wel aan minder administratieve lasten te ervaren. 

Methoden
Het onderzoek combineert kwantitatieve en kwalitatieve methoden. Er zijn interviews gehouden met experts, belanghebbenden en grote verzekeraars. Daarnaast is een systematische analyse uitgevoerd van de verzuimverzekeringsmarkt op basis van polisvoorwaarden van zes verzekeraars. Voor het in kaart brengen van de verzekeringsgraad, ervaringen, voorkeuren en behoeften van werkgevers is een vragenlijst uitgezet onder werkgevers, aangevuld met focusgroepen om de uitkomsten verder te duiden en in context te plaatsen.